W każdą środę możemy za darmo naprawić swój rower. Pomogą nam w tym maniacy jazdy na dwóch kółkach, skupieni w „Rowerowni” na poznańskim Rozbracie.

Warsztat zaczął działać jesienią poprzedniego roku. Altankę przy skłocie zamieniono pomieszczenie, w którym dziś naprawiane są rowery. – Chcieliśmy stworzyć miejsce, w którym będzie można posiedzieć, pogadać i pomajstrować przy rowerach. Rozbrat nadawał się do tego idealnie – wyjaśnia „Głowa”, jeden z założycieli „Rowerowni”.

Wiosną coraz częściej zamieniamy samochód czy autobus na rower. Nieraz dotrzemy nim szybciej, a niemal zawsze przyjemniej.

Rowerzystów w Poznaniu przybywa, choć niestety dróg rowerowych wciąż jest za mało. Nie oznacza to jednak, że nie ma gdzie nimi jeździć. Tam, gdzie brakuje ścieżek, możemy skorzystać z mniej zatłoczonych ulic czy zielonych szlaków, którymi dotrzemy m.in. do Gniezna, Tulec, Kórnika, Mosiny, Lusówka, Międzychodu, Okonka, Chludowa i „Pierścienia Rowerowego”. Ambitniejsi cykliści za cel stawiają sobie właśnie pokonanie tej „rowerowej obwodnicy”.

Duży park odcięty od ulicy betonowym ogrodzeniem wydaje się bronić dostępu do niszczejących zabudowań. Budynków, które kiedyś były świadkami ostatnich dni życia chorych kobiet, mężczyzn i dzieci, a dziś widzą jedynie obiektywy aparatów.

Owińska, niewielka wioska znajdująca się 10 km od Poznania, skrywa w swojej historii dramatyczne wydarzenia. „Dnia 11 listopada 1939 r. najeźdźcy niemieccy po wymordowaniu około tysiąca chorych mężczyzn i kobiet ze szpitala psychiatrycznego w Owińskach wywieźli stąd na śmierć chore psychicznie dzieci.” – taki napis widnieje na frontowej ścianie budynku, w którym obecnie mieści się Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych. Tablicę upamiętniającą wymordowanie pacjentów wykonano w latach dziewięćdziesiątych, w rocznicę tego wydarzenia. Wtedy, jak opowiada proboszcz parafii p.w. św. Jana Chrzciciela ks. Kazimierz Tomalik, żył jeszcze ostatni z lekarzy, który pracował w szpitalu psychiatrycznym przed I wojną światową. Dziś, poza proboszczem, mało kto potrafi opowiedzieć, co wydarzyło się w 1939 r. Możemy o tym jednak przeczytać w Biuletynie Instytutu Pamięci Narodowej z października 2001 r.

"To piękne, gdy człowiek może być dumny ze swojego miasta, lecz jeszcze piękniej, gdy miasto może być z niego dumne" – to słowa Abrahama Lincolna widniejące na ścianach stacji PST "Słowiańska". Modernizacja szarych ścian przystanków przebiegła w sposób przemyślany, a wszystko po to, by urozmaicić i zachęcić do rozmyślań.